Tag Archive for Alamo Race Track

Alamo Race Track

Alamo Race Track nog niet klaar voor de zomerfestivals

Tolhuistuin, Amsterdam.
1 april 2015.

Hawks is het vierde album van Alamo Race Track. Het zojuist verschenen album heeft de kwaliteit om hoog te eindigen in de jaarlijstjes van dit jaar. Twaalf integere en ingetogen rocknummers die per draaibeurt aan kwaliteit winnen. Om de release te vieren stapt de groep het podium op in de Tolhuistuin, Amsterdam.

Apples

Al bij het tweede nummer ‘Apples’ valt op dat het optreden schuurt en dan niet op een prettige, opwindende manier. Na elk nummer stopt het concert. De zaal is vol en het publiek applaudisseert plichtsgetrouw, maar valt net als de groep na elk nummer stil. Na een korte pauze begint het concert opnieuw, drie of vier minuten later valt er opnieuw een pauze. Slechts eenmaal is er invulling van een pauze door het bedanken van de mensen bij label Excelsior en de bij Hawks betrokken gastmuzikanten.
Ralph Mulder stemt na elk nummer zijn gitaar en niet zijn stembanden. Het stemmen van de gitaar haalt na elk nummer de vaart uit het concert. Het niet kĂșnnen stemmen van de stembanden betekent dat de kwaliteit van de vocalen per nummer achteruit gaat. Triest dieptepunt is het geschreeuw in ‘Unicorn Loves Deer’, het voorlaatste nummer van de reguliere set.
Het is opvallend dat midden in de menigte slechts twee meisjes dansen. Het optreden werkt niet naar een hoogtepunt toe, maakt weinig tot niets los bij het publiek. In het laatste nummer ‘Northern Territory’ lijkt Alamo Race Track toch nog los te komen van de wat apathische houding. De groep rockt, stamt en schudt. Jammer genoeg duurt dit deel van het optreden slechts een minuut of twee. Na een kort applaus stapt de groep het podium weer op en kondigt aan nog twee nummers van Hawks te spelen. Na deze twee nummers is het inderdaad afgelopen. Het publiek lijkt te beseffen geen invloed te hebben. Er wordt nauwelijks geapplaudisseerd.
Ook tijdens de toegiften dansen dezelfde twee mesjes. Er wordt door de groep geen aandacht aan geschonken, communicatie met het publiek beperkt zich tot een kort “dank je wel” na de nummers en verwijzingen naar de tafel met merchandise.

Hawks
Alamo Race Track is een groep met veel potentie. Instrumentaal is het optreden slechts bij momenten magistraal. Op dit moment klinkt de groep op het podium vooral roestig en onwennig. De groep zal op zoek moeten naar inspiratie, speelplezier en tempo. Met veel speeluren kan de groep zelfvertrouwen tanken en in juli het festivalpubliek op een hoop spelen.