Tag Archive for Bovenzaal

Matthew E. White

Matthew E. White promoot twee releases.
22 april 2015, Paradiso, Amsterdam

Foto: Bart van den Hoogendorff

Op het podium staan twee stoelen, wat gitaren en een elektrische piano. Matthew E. White wordt bij de promotie van zijn nieuwe album, Fresh Blood, vergezeld door gitarist Alan Parker. Voor een succesvol optreden hebben ze niet meer nodig dan wat instrumenten, twee flesjes water en een goed gevulde zaal met geïnteresseerde bezoekers. Tijdens openingsnummer ‘Tranquility’ moet er nog even gezocht worden naar de balans tussen vocalen en gitaren. De tekst over acteur Philip Seymour Hoffman is niet te verstaan. Daarna zetten ze ‘One of These Days’ in en woorden en akkoorden hebben de juiste muzikale balans. Matthew E. White begint het concert ter promotie van zijn nieuwe album met twee nummers van zijn debuut uit 2012, Big Inner!

‘Feeling Good Is Good Enough’ wordt ingezet. De studio-uitvoeringen van de nummers van White zijn rijk georkestreerd en rustig van ritme. Door de keuze voor twee muzikanten met gitaren krijgen de nummers een ander karakter. Er is volop variatie in tempo. In elke song wordt geïmproviseerd en er wordt minimaal een minuut gitaarspel toegevoegd. Het geeft de nummers na de herkenning een extra lading. White en Parker verlaten binnen elk nummer de van de releases bekende paden en zorgen voor verrassende uitvoeringen. Er komen twee covers voorbij en White speelt ze gewoon na elkaar. Na ‘Sail Away’ van Randy Newman wordt ‘Are You Ready for the Country’ van Neil Young gespeeld.

White vertelt ontspannen over zijn bezoek aan Amsterdam in januari van dit jaar. Hij had een dagje vrij en stapte bij het Centraal Station in een rondvaartboot en zag de stad vanaf het water. “I was such a tourist, but is was awesome. You guys never do that?” Er wordt gereageerd vanuit de zaal, de sfeer is ontspannen. White nodigt de bezoekers uit voor een drankje bij de tafel met merchandise.

‘Big Love’ sluit het optreden af. Er wordt een 12-inch-versie van het nummer gespeeld. White en Parker nemen de tijd en vermaken het publiek met een prachtig rockende uitvoering. Als toegift kiest White voor ‘Will You Love Me’, inderdaad nóg een nummer van Big Inner. Matthew E. White promoot de nieuwe release Fresh Blood met aardig wat tracks van debuut Big Inner. In vijf kwartier wordt duidelijk dat beide releases alleen maar sterke nummers bevatten.

The Proper Ornaments.

Routineus en zonder al te veel bravoure.
Bovenzaal Paradiso.
26 november 2014.

De bovenzaal van Paradiso is met zeventig bezoekers redelijk gevuld. Bij het betreden van het podium door de vier muzikanten blijft het stil in de zaal. “Hi, we’re The Proper Ornaments from London. Thanks for coming.” Direct daarna is er technisch malheur. De versterker van gitarist Max Claps produceert niet meer dan een zachte brom. Na ruim 30 seconden is dat probleem opgelost en wordt er gestart. De composities van The Proper Ornaments staan op naam van Claps en gitarist Andrew Hoare. Zonder speellijst is er voor elk nummer kort overleg, wordt er een titel geroepen, tikt de drummer af en volgt er een liedje van drie minuten. Routineus en zonder show speelt de groep de nummers van het dit jaar verschenen debuut ‘Wooden Heart’ en de verzamelaar ‘Waiting for the Summer’ uit 2013.
The Velvet Underground, The Byrds en The Jesus & Mary Chain worden in recensies en interviews genoemd. Op het podium zijn de referenties in elk nummer te horen. De muziek zit vol vijftig jaar oude psychedelica en de samenzang van Hoare en Claps klinkt ouderwets en goed. De rustig musicerende ritmesectie zorgt er voor dat de verveling niet toeslaat. Na vijf of zes nummers is het duidelijk dat de passie ontbreekt, het heilige vuur om de zaal op de kop te zetten mist. Er is nergens een versnelling, elk nummer duurt drie minuten met een couplet en daarna een refreintje. Afsluitend is er een solo en nogmaals het refreintje. “Thanks a lot,” en er wordt een volgend nummer ingezet. Na drie kwartier houdt de groep het voor gezien. Omdat er twee bezoekers wat lawaai maken, komt de groep terug voor toegiften. “We’re easily persuaded,” meldt Hoare met een glimlach. Na twee nummers is het voorbij. Bijna zonder applaus loopt de groep van het podium af.
Het optreden van The Proper Ornaments heeft er niet voor gezorgd dat de temperatuur in de zaal merkbaar is gestegen. De groep musiceerde sympathiek en speelde de nummers van de verschenen releases keurig na. The Proper Ornaments is een vriendelijk viertal, dat past in een kleine zaal. De groep zou met wat meer bravoure meer publiek kunnen trekken. Het is de vraag of de groep die ambitie heeft. Na het concert maken de groepsleden in alle rust een praatje met bezoekers van het concert. “Ja, ja, even een probleempje voor het eerste nummer. Was snel verholpen, het liep aardig daarna, ja. Beetje lauw publiek, maar ach.” De bezoeker die na het concert nog een glas drinkt, hoort het een van de groepsleden schouderophalend zeggen.