Tag Archive for Okkervil River

Okkervil River

Een lastige keuze tussen Okkervil River en Will Sheff.

Tolhuistuin, 5 november 2016.

“Misschien is de band wel beter dan de bard,” merkt een fan na het optreden van Okkervil River op, “Will Sheff is een goede zanger, maar de muzikanten excelleren in bijna elk nummer. Fantastisch!”

De Amerikaanse singer-songwriter L.A. Salami legt bij optredens in Nederland steevast zijn naam uit, “it’s Lookman Adekunie Salami”. Hij speelt vooral tracks van het dit jaar verschenen debuut ‘Dancing With Bad Grammar’. Salami schrijft en speelt verhalende Americana en etaleert in korte tijd kwaliteit en charme. Het optreden begint met een korte aankondiging. “I’m gonna play some songs, I guess,” meldt hij relativerend en excuseert zich voor een recente verkoudheid. Met groot gemak blijft hij een half uur overeind en weet zelf de praters achter in de zaal stil te krijgen. L.A. Salami is een groot talent met een geweldig debuutalbum op zijn conto.

Okker Ville

Op het podium in de Tolhuistuin zijn de microfoons met rode bloemen behangen. De sfeer in de zaal is stemmig en sfeervol. Okkervil River opent met het raadselachtige ‘Okkervil River R.I.P.’, het openingsnummer van de laatste langspeler ‘Away’. Er is geen sprake van afscheid nemen, er is niemand overleden en toch die titel met het afsluitende Rest In Peace. Het nummer krijgt een overtuigend rockende uitvoering. Okkervil River is al achttien jaren en langer de groep van Will Sheff. De zanger-gitarist schrijft de nummers en voert ook het personeelsbeleid. Tijdens de huidige tournee heeft hij een groep om zich heen verzameld, die elk nummer van Okkervil River naar een hoger muzikaal niveau tilt. ‘Call Yourself Renee’ volgt en krijgt tot enthousiasme van het publiek een dynamischer uitvoering dan bekend van de plaat.

Sheff vertelde in interviews dat hij met ‘Away’ een soloplaat wilde maken, maar merkte dat er vooral nummers voor Okkervil River uit de pen vloeiden. Met die wetenschap heeft hij zijn huidige band samengesteld. Het viertal begeleiders van Sheff heeft de kwaliteiten en ideeën om meer te doen dan de songs gemakzuchtig kopiëren. Na minder dan tien minuten is duidelijk dat gitarist Will Graefe een klasbak is die elk nummer naar zijn hand kan zetten en alleen maar parels van solo’s speelt. Sarah Pedinotti is niet alleen vocaal een welkome aanvulling op het wat monotone stemgeluid van Sheff, ook op de toetsen van de synthesizer en de piano zoekt ze het avontuur. En dan staat er nog een strakke ritmesectie! In ‘Mary On A Wave’ haalt Sheff de realiteit naar de Tolhuistuin. Hij legt uit niet trots te zijn op de Amerikaanse presidentskandidaten. Het nummer krijgt een venijnige, bijna boze uitvoering.

‘For Real’ is na meer dan vijf kwartier een rockend laatste nummer. Het publiek beloont de groep met een klaterend applaus en wil nog geen afscheid nemen. In een donkere zaal is Sheff bij de eerste toegift solo op gitaar te horen. Hij zet ‘The War Criminal Rises And Speaks’ in. De bezoekers zijn even in verwarring en vinden de zanger zingend en spelend achterin de zaal. ‘Days Spent Floating (In The Half Between)’ van ‘Away’ brengt de zaal in beweging en vervoering. Afsluiter is het pompende ‘So Come Back I’m Waiting’. Okkervil River en het publiek vinden elkaar in een passende en pakkende afsluiter van een heel goed concert. “De band was beter dan de bard,” merkt een volgende fan op, “maar de bard was zeker niet slecht.”